محلّ جلب نظر و توجّه اجانب را به جلباب‌هاى خود كه اين پوشاندن رو براى زنان اقرب و نزديك‌تر است در حفظ آن‌ها به صلاح و عفاف و حريّت و آزادگى تا آن‌كه شناخته شوند به كنيز بودن و يا آزاد ؛ ولى در عداد زنان بدعمل و فاحشه بيرون آيند ؛ و يا خوب معروفه و يا مجهوله تا از اذيّت و تعرّض نظربازان و لاسيان مصون و محفوظ بمانند . چو در بسته باشد چه داند كسى * كه گوهر فروش است يا پيله‌ور و خداوند ، آمرزندهء گناهان گذشتهء كسانى است كه در قلوب آن‌ها غرض و مرض بوده در چشم‌چرانى از مردان و يا ميل به پرده‌درى و پررويى داشته باشند و بىحجاب بيرون آيند از زنان ؛ و مهربان است به آموختن مصالح امور از امر به خيرات و نهى از شرور . نكتهء ديگرى كه از جملهء اخيرهء آيه مستفاد مىشود ، آن‌كه حكم حجاب صرف‌نظر از آيات قرآنيه و ادلّه شرعيه ، جزو ارتكازيّات بشر و حاكم به قبح بىحجابى زنان ، عقل فطرى غير مشوب به آلايش بىعفّتى و شرّ بوده و عقل خالى از شوايب اوهام هم كه يگانه حجّت و رسول باطنى است از طرف خداى علّام . و اگر زنان استفادهء زشتى و قبح تكشّف و بىحجابى از عقول خود نمىكردند تا زمان نزول قرآن ، گناه و عصيانى براى آنان تصوّر نمىشد ؛ و معنا هم ندارد در اين فرض و احتياج بندگان و عباد به رحمت و غفران حضرت سبحان فرع بر داشتن گناه و عصيان است . و از جملهء اخيره كه « وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً » باشد ، كاملا مىفهميم كه قبل از نزول آيهء حجاب هم زن‌هاى عفيفهء شريفه به حكم عقل و فطرت سليمهء خود كشف [ حجاب ] را حرام و معصيت مىديدند بىپردگى در ملاء عام را ؛ و حجّت از اين جهت چون بر آن‌ها تمام بوده ، پس در رديف معصيت‌كاران هم بايد شمرده شوند بدون شبهه و كلام ؛ پس از اين جهت خدا بر آن‌ها منّت گذارده به افاضهء رحمت و شمول مغفرت خود . پنجم از آيات دالّهء بر وجوب حجاب ايضا سورهء احزاب آيهء 53 است : « وَ إِذا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتاعاً فَسْئَلُوهُنَّ مِنْ وَراءِ حِجابٍ ذلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَ قُلُوبِهِنَّ » ؛ معنى : هرگاه حاجتى داشته باشيد و بخواهيد از زنان پيغمبر سؤال و پرسشى كنيد و يا متاعى بخواهيد ، بايد كه از پشت پرده از آن‌ها درخواست كرده كه اين نحو پرسش از پشت حجاب و پرده براى دل‌هاى شما و ايشان پاك‌تر است ؛ چرا كه ريبه و خيال شيطانى را كه مىخواند نامحرمان را به محرّمات پاك‌كننده‌تر است از قلوب و محو كننده‌تر است عيوب شما را ؛ و مسلّم است كه منع از تكلّم نمودن و چيز خواستن از زنان رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلّم بدون حجاب مخصوص ، به منع از نظر نمودن است ؛ چون بديهى است كه چادر و پرده مانع آواز و صداى آن‌ها نمىشود در صورتى كه زنان